Het is 16 september 1994. Edwin en Dinie (voor alle duidelijkheid) schrijden de trap van stadhuis Alkmaar op. Wij worden warm onthaald door de ambtenaar met de woorden: “Welkom Dinie, welkom Dennis. Hahaha dat was lachen. Gelukkig was het nog niet tijdens het officixc3xable gedeelte……
…en zo ging het verder…..
…wordt vervolgd! 
Grinnik…bij ons was er ook het een en ander vekeerd gegaan aan die speech. Ik weet niet wat ze gedaan heeft met alle info die we gegeven hadden maar er was niet veel van waar wat ze daar aan het vertellen was hahaha 😀
Waarschijnlijk ook een ander paar in gedachten, hahaha. Ik moet zeggen dit maakte het een stuk leuker ook voor het publiek. (en voor mij, ik heb zelden zo gelachen bij een bruiloft 😉 )
Hee Natasja hahaha! Wat een giller 😀 Mooie jurk heb je aan trouwens! Maar waarom til je hem steeds op? Ik moet gelijk denken aan funniest homevideo’s dat er zo’n bruidskindje onder is gaan zitten 😀 😀
…en nee, ik slaap nog neit, maar ik ga nu echt 😉
ja het viel mij ook op dat ik er zo zenuwachtig (en dat was ik niet eens) aan zit te frunniken, ik denk dat die tule laag niet zo lekker zit 😉 geen idee is al zxc3xb3oooolang geleden. Truste 😀
hahaha dinie geweldig wij zijn pas in 2004 getrouwd samen met onze kids toen kende age en ik al 10 jaar dus er waren zoveel voorvallen te vertellen over ons dat het een vrolijke boel werd en alles liep goed
Heerlijk als het niet gaat zals het hoort 😀 in dit geval dan. Toespraken zijn over het algemeen SAAAAAAAAI
He Natasja! uuhhh ik bedoel natuurlijk Dinie hi hi wat zag je er mooi uit op je bruiloft 😛
@Marco–dank je 😀