Memories

(Web)loggen in de oertijd

Ik kom er dus achter dat wij (hxc3xa9xc3xa9l vroeger) ook al aan een soort van loggen deden. In september 1990 wel te verstaan.
Toen hadden we een maand vakantie en zijn met ons oude kadetje door frankrijk getrokken.
En de laatste weken deden we niet veel meer dan lekker luieren, lezen en onzin schrijven in dit dagboekje. Nu moet ik even uitleggen dat Edwin en ik allebei wat last hebben van praten in onze slaap (ik wat meer dan hij, ik schijn vooral heel veel (en hard) te lachen.
Wel grappig om dit zo terug te lezen. Dit vond ik op onze keurig opgeruimde zolder ( )terug.

6 gedachten over “(Web)loggen in de oertijd

  1. Wat gaaf dat je dat nog gevonden hebt. Dat zijn dingen die moet je een speciaal plekje geven, lijkt me als kind ook prachtig om later terug te lezen van je ouders. Ik heb op zolder, onze slaapkamer dus, een kast met 72 laatjes. Elk jaar heeft z’n eigen la
    en daar bewaar ik dus van alles in, kaarten, krantenartikelen, alles. Ik noem ‘m mijn emokast. Als de meiden die kast ooit moeten opruimen zullen er flink wat traantje vallen, maar hopenlijk ook veel gelach om alle herinneringen. Voor de meiden zelf heb ik “emomanden”. Je weet wel, melktandjes, diploma’s, eerste tekening. Die krijgen ze als ze ’t huis uit gaan. Volgens Iris en Mara krijgen ze die dus nooit, want ze zijn niet van plan om ooit uit ons huis weg te gaan! 😛

  2. Ut klinkt wat ouderwets, maar wij loggen nog steeds onze vakantie avonturen op deze manier 😉

    Wat een uitvinding he, zo’n wit blaadje papier en een pen. Het is draadloos, geen batterijen, je kunt het overal mee naar toe nemen, en je kunt zo’n wit vel ook nog opvouwen en in je zak meenemen.

    Waarom hebben ze eigenlijk computers uitgevonden ;)))

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.