Eerste rolstoeldansles

Zo deze drukke week wordt nu (hopelijk) een beetje minder. Het was een beetje veel in xc3xa9xc3xa9n week voor Sabine. Naar het VU, de sportdag en dan vandaag ook nog rolstoeldansen. Dat bleek ook wel. Nadat we op diverse plaatsen vast hadden gestaan, van Beverwijk en het langst voor de Bosrandweg in Amstelveen, (ruim twintig minuten stil gestaan.) kwamen we een half uur te laat in Amstelveen. De 32 minuten van de routeplanner werden er ruim 60. Nou ja en dan klopte de beschrijving ook nog van geen kant. Ik heb uiteindelijk op mijn gevoel (en dat was nog goed zelfs vandaag ook) het Westdijkplein gevonden. In het halletje van het buurtcentrum hoorde ze "Dragosta din tei" en ze zat al te swingen in haar rolstoel. Maar toen de muziek even stopte om haar welkom te heten, kroop ze al een beetje in haar schulp. Toen mocht ze uiteindelijk mee gaan doen maar op het moment dat ik wegliep begon haar lipje al te trillen. Dikke tranen, ze wilde niet meer en anders alleen met mij. Meestal even rustig laten bijkomen werkt het beste maar een meisje van puberleeftijd begon op haar in te praten en dat werkt bij haar juist averechts. Dus heb ik samen met haar een tijdje meegedanst. En uiteindelijk wilde ze dan gewoon zelf wel meedoen. Het was erg leuk. Over twee weken weer. Hopelijk is ze dan minder moe. Maar ja dan is het weer opa Wilfried zijn verjaardag. Daar gaan we wel na de dansles naar toe, dat scheelt weer. Hier kun je een stukje zien hoe ze dansen. filmpje eerste rolstoeldansles Sabine is het meisje met kaki shirtje en rode elastieken in de staartjes