Vaarwel visje

Dat is nog heel snel gegaan zeg. Toen Sabine de bus inging vanmorgen zwom ze wel al op haar zij. Toen ik daarna Laura had aangekleed was het over:(. Visje Kristel lag op haar zij en zo goed als zeker dood. Ik heb nog een half uurtje gewacht met eruit vissen voor de zekerheid. Maar toen moest ik er aan geloven:?. Nou moet je weten dat ik xc3xa9cht geen dode mensen kan zien. Dan gebeurt er iets met me dat ik bijna de rand van de hysterie bereik, ws ook een reden maar daar kom ik nog wel eens op terug. Ik dwaal af. Keurig met het netje Kristel uit de kom gevist. Ik had al een plastic "kistje" met een blaadje erin klaargezet. Ik moet zeggen dat ik haar prachtig had "afgelegd" en "opgebaard". Sabine was wel voorbereid dat ze vandaag waarschijnlijk "de geest zou geven". Toen ze thuiskwam eerst maar even wat te drinken gegeven. Ik had niet verwacht dat ze zo emotioneel zou worden. Er kwamen dikke tranen. Maar Sabine zou Sabine niet zijn als ze niet al gauw de zonnige kant weer zag. We gingen bloemen plukken en in de tuin begraven. Logistiek gezien was het praktischer als we haar begroeven bij opa en oma omdat we daar heen gingen om Laura te brengen en het niet zeker was of Edwin op tijd was voor het zwemmen. Op het laatst bleek dat hij op tijd was en we hebben Kristel de laatste eer bewezen bij de put van opa en oma.

Sabine wil toch graag wel een nieuwe Kristel kopen ("anders zijn die andere twee maar met zijn tweexc3xabn en dat kan toch niet;K3 hoort met zijn driexc3xabn, mama"). Ik was vanmorgen met oma Alie een nieuwe telefoon wezern kopen en bij V&D zag ik al een zeer toepasselijk shirtje. Er staan wel vijf goudvissen op met een driepuntige staart. Ze was er dolgelukkig mee. Ze ligt rustig te slapen geen wilde dromen over dood gaan meer. Gelukkig!