Schrik der zee in het gips

Ze heette Bloody Sabine
Ze was de schrik der zee
Ze stopte in haar neusje
Een kogeltje, o jee
……

Wat een kind. Onder de drie jaar is er gevaar voor kleine onderdelen. Ze heeft nog nooit ook maar aanstalten gemaakt om iets daarvan in haar mond, oor, neus te stoppen toen ze zo klein was. Ze was koud drie toen ze een knikker in haar mond stopte. Daarna nooit meer zoiets en dan nu…..
Zes jaar oud en ze stopt zomaar een kogel van het kanon van het Piratenschip in haar neus.
Ik begon helemaal te “hyperen” en dat heb ik niet zo gauw. Dacht al gauw dat het misschien kwaad kan voor de drain of weet ik wat er door mijn hoofd ging. Geprobeerd om het eruit te snuiten Edwin met een rietje gezogen. Helaas niets hielp. Natuurlijk hadden we de krant met het nummer van de Huisartsenpost niet meer in huis en oma gebeld de tweede(oma Alie) had hem gelukkig. Advies: kom naar de eerste hulp maar als je haar aan het niesen krijgt lukt het zelf wel. Inmiddels was oma Jopie al gearriveerd om Laura op te vangen. En natuurlijk moest ze eerst nog gekatheteriseerd worden wan t ik stond net op het punt dat te gaan doen. Nou ja dat kan niet zolang wachten en in het ziekenhuis is dar ook niet echt gelegenheid voor in de wachtruimtes. Dus eerst maar ff dat. Niesen lukte niet natuurlijk en peper vind ik zelf zo akelig om in mijn neus te hebben dat ik dat niet deed. En Sabine ligt en snuit eens flink en hij vliegt er uit als een kanonskogel. Gelukkig hoefde ze niet naar het ziekenhuis. Ze was zo blij ze vroeg meteen: “Ben je nu trots op me?” Nou nou…..

We hadden ’s middags samen het Piratenschip van Playmobil in elkaar gezet. Sabine had heel goed geholpen. Hij is wel prachtig geworden. (ik had ook nog Sabine aangeschoten met de zelfde kanonskogel op haar wang. Weet ik veel dat er zo veel kracht achter zo’n minikanonnetje zit).

Getverderrie, ik had flink de bibbers in de benen, zeg.

‘Vanavond in bed zei ze tegen me dat ik het Piraten schip maar veilig weg moest zetten, zodat ze er niet meer bij kon, anders stopte ze er straks weer een in haar neus. Toen heb ik haar wel even duidelijk gemaakt dat ze geen baby meer is. Die rare grote dochter van me. En geloof me, ze doet dat echt nooit meer!!!!

Morgen weer een spannende dag. Ze moet “afdansen”. En de oma’s komen ook kijken. Ze heeft er erg veel zin in.

Vanmorgen zijn we voor het eerst in maanden (ik denk zelfs een jaar) weer eens samen gaan winkelen. We gingen naar de nieuwe Ikea in Haarlem. Gelukkig was het niet eens zo heel druk toen wij er waren. Sabine vond het geweldig en volgde alle pijlen. We konden haar bijna niet meer bij houden. We hebben ook niet erg veel gezien. Alleen spaarlampjes en een fruitschaal gekocht.

Vrijdag had Sabine weer een snipperdag. Ze moest gegipst worden bij Kamer en van Zaanen voor haar nieuwe spalken. Ze vond het geweldig interessant. De laatste keer twee en een half jaar geleden moest ze nog op schoot, maar nu zat ze heel mans met Ger Kamer te kwekken, terwijl ik Laura in de gaten hield. Wat wordt ze al groot! (hoewel )
’s Middags heeft ze heel gezellig met Amber gespeeld. Combi Care was weer langs geweest dus we hadden weer een grote doos tot onze beschikking.

Ik heb vanavond lekker ff heerlijk gebadderd en lekker gelezen, ik ben helemaal rimpelig, hahaha!
En nu ga ik lekker slapen. Hopelijk geen nachtmerries over vliegende kanonskogels
Truste