Klem van de rolstoel zoek

Daar stonden we dan in de bus vanmorgen om kwart voor 8. Helaas! Nergens te vinden dus Sabine kon niet mee. Laura is nogal dol op dat ding. Zodra ze de kans krijgt pakt ze hem uit de tas van Sabine en gaat er op kluiven, dat smerige ding. IK had al in de speelgoed kist gekeken, in de box, maar nee….Er zat niks anders op dan haar zelf naar school te brengen. Dus gauw Laura aankleden en mezelf een bxc3xa9xc3xa9tje fatsoeneren. WEat een gehaast. Links en rechts nog een blik geworpen of ik de klem zag. Nou ja dan maar wegbrengen en weer ophalen. Ik was de auto aan het volladen toen ik Sabine triomfantelijk hoorde roepen dat ze hem had gevonden. Hij lag op de stoel onder de tafel geschoven. Die moet dus ’s avonds uit haar tasje zij gegleden. En ik maar weer die kleine smurf de schuld geven. Nou deze keer had ze het mooi niet gedaan. Arme Laura
We waren natuurlijk nooit meer op tijd op school, maar het was wel even leuk. Laura voelt zich daar ook prima thuis . Ook mee in de kring en toen we weggingen kreeg iedereen een kusje (en daar is ze echt niet scheutig mee hoor).
Om 11 uur kwam de schoolfotograaf, toen was ik al lang en breed weer thuis hoor!
Ik ben toch heel benieuwd. Sabine kan zo heerlijk nepperig doen als ze op de foto moet tegenwoordig.
Verder ben ik nu heel druk bezig met “voorbereidingen” voor de komst van mijn neefje/nichtje.
Het wordt allemaal leuk maar ik kan helaas niks showen want Hannie gluurt wel eens mee.