Wat een feest. Ze was weer echt jarig. Ook al was de “echte” alweer ruim een week geleden.
Ze liet zich met veel plezier feliciteren door iedereen die ze maar tegenkwam. “Ik ben vandaag jarig”. Alsof ze dat niet allang doorhadden met haar veelkleurige papieren muts op 
De spookjes aan de, gisteren door Edwin nog even gauw gemaakte, galgachtige constructie was een groot succes.
Op haar echte verjaardag hadden we de spookjes al aan een lijntje in de gang gehangen (als “zakje snoep voor mee naar huis”). Deze keer supereenvoudig. Men neme…. een surprise-ei. Houd een puntje van een wit servet vrij voor een knijper(tje) en bindt hem dicht met een dropveter. Teken tot slot nog twee zwarte oogjes erop. En klaar is kees.
Ik had voor school een kleinere versie van de Vleermuistaart gemaakt. Dat was nog even wat in een huis zonder keuken waarbij de mixer ergens (???) in xc3xa9xc3xa9n van de 18 kratten verstopt zat in onze slaapkamer. Maar het is weer gelukt. De kinderen vonden het prachtig, xc3xa9n lekker gelukkig alleen Brian wilde een gewoon cakeje. Kevin was ziek en had overgegeven. Toch nam hij een stukje taart en hij werd er zelfs nog beter van, zei hij.
Sabine is erg verwend met cadeautjes en felicitatieknuffels en kusjes.
Het was reuze gezellig. Ik ben er (op een half uurtje na) de hele dag bij geweest.
’s Morgens heb ik de nieuwe rolstoelschommel in actie gezien. De kinderen vinden het geweldig.
’s Middags ben ik eindelijk weer eens aanwezig geweest bij een zwem”les”. Ik was erg verbaasd te zien hoeveel beter ze vooruit komt in het water sinds de zomer. Geweldig. 
Nou ja en toen was het al twee uur en wilde ze natuurlijk niet meer met de bus naar huis en ze moest de klassen nog rond met Kevin en Fenna. Toen ben ik dat uurtje ook nog maar even gebleven. Toen we thuiskwamen was de keuken alweer een heel stuk gevorderd. Later meer