Zo de rust begint (in mij) een beetje weer te keren.
Het blijft altijd een race tegen de klok dat helpen van de Sint. En als dan ook de rijminspiratie niet wil, oef!
Meestal vloeit het zo uit mijn pen, maar dit jaar niet echt.
Gelukkig is alles nu voor Sint op de plaats van bestemming gebrahct en hoeven we vanavond alleen nog de banketletter en de marsepeinen aardappeltjes mee te nemen. Dan kan het feest beginnen. Genieten is dat altijd. De meiden (zelfs LAura al) zijn altijd weer bere-enthousiast (en geloof me dat is bij veel kinderen toch anders). Sabine is ECHT blij bij alles wat ze krijgt. Of het nu een haarelastiekje is of een prinsessenbarbie, ze is altijd blij. Dat doet me even denken aan een jaar geleden. Bij de kraamvisites nam (bijna) iedereen ook een cadeautje voor Sabine mee. Bij een van de laatste visites reageerde Sabine ( na al zo’n 25 stickerboeken te hebben gekregen) laaiend enthousiast: “oooooh, alweer een stickerboek, dank je wel!” Ze was oprecht blij.
En ook Laura begint nu al te reageren als ze cadeaus ziet. “oh” met haar lipjes getuit. Ze kan ook al aardig uitpakken. Maar met hulp van Sabine en Nora zal het allemaal heel vlot gaan vanavond. Ben benieuwd hoe ze het ervaart. Vorig jaar was ze net 2xc2xbd maand.
Sabine heeft er echt zin in. 