Gisteren is de traplift voor opa Wilfried geplaatst. Hij was de koning te rijk. Hij was al sinds juni (even rekenen=dus al 5 maanden) niet meer naar boven geweest. Hij keek zijn ogen uit. En Edwin had gisteren nog even snel de douche afgekit (is ook helemaal aangepast) gelukkig. Hij heeft heerlijk helemaal zelf gedoucht. Eindelijk weer een stapje terug naar zelfstandigheid. Je ziet hem genieten. Vandaag krijgt hij een handspalk met elektrische impulsen om uit te proberen.
Ik kwam gisteren om de bedbodem met mijn moeder naar boven te sjouwen. Mijn vader kan weer boven slapen ook natuurlijk. Maar niet nodig, de trapliftmonteurs waren al zo attent geweest.
Op de weg daarnaartoe (op de fiets) kom ik altijd langs een scholengemeenschap en daar stikt het altijd van de jongeren (gut hoe kan dat nu). En Laura had “sjans”, “oh wat schattig, wat een lieverdje”, etc..etc…..) maar meestal komt dat van de pubermeisjes. Gisteren was zelfs een puberjongen van haar gecharmeerd. Hij zegt tegen zijn vriendje: “Kijk eens, wat lief” Geweldig. Hoeft stoer tegenwoordig niet meer.? En het was niet eens een nerd. Ik vond het wel heel grappig! Maar dat mutsje (twee maten te groot eigenlijk) staat haar ook wel heel schattig.
Fijn dat de lift er is, weer een stap in de goede richting.
Heerlijk die opmerkingen van pubers….ik vind het ook altijd zo leuk als je de grote jongens uit groep 8 naar gerralda ziet gaan en dan een poosje staan te kwebbelen met haar.:D
ja staat echt super 😀