Bult weg, rolstoeldansen en de buik van Hannie

Hallo daar zijn we weer.

Bij toeval stuit ik net tijdens het “negatiefscannen” op een foto van eind 1999 waarop mijn maandag verwijderde megabult in het beginstadium zichtbaar is. Grappig!

Maandag was het in no-time voor elkaar. Het duurde zelf nog langer dan normaal omdat er een netwerkje van aders overheen lag dat ze moesten dichtbranden en ik geaard moest worden. Om 10 over half 2 werd ik naar binnen geroepen en om 10 over twee liep ik alweer naar buiten met mijn belafspraak op zak.
Volgens de chirurg onmiskenbaar een lipoom (=vetbult, toch nog een liposuctie gehad, hahaha). Maar toch nog opgestuurd en de uitslag krijg ik op 23-11 na vieren.
Het was trouwens wel een joekel zeg.
Dinsdagavond mocht het verband er af. Zuster Sabine heeft mij daarbij geholpen. En gisteren liet de pleister al los. Ik moet zeggen dat het keurig gehecht is.
Ik mocht een paar dagen niet sporten, dus ook niet zwaar tillen. Niet echt handig met Sabine maar Edwin en mijn moeder zijn te hulp geschoten.
Ben gisteren ook nog maar niet alleen met Sabine naar rolstoeldansen gegaan. Dus met oma als “chauffeur en tildienst” moerst Laura natuurlijk ook mee. Die had weer zo’n heerlijke dreindag. Zelfs in de auto bleef ze jammeren.
Er waren niet veel kinderen deze keer. Ze waren met zijn viertjes. Sabine werd vreselijk afgeleid met zoveel publiek voor haar. Volgende keer is er geen dansen omdat Corrie in Japan zit voor de WKjury.
Op 27 november mag ze (na pas 3 lesjes) meedoen met een demonstratie op de VU spinadag. Leuk!

Hannie kwam nog even en Sabine wilde met de “verrekijker” luisteren aan de buik. Maar ja zo ver was ze nog niet. Wel al weer bijna 19 weken. De tijd vliegt toch wel voorbij evengoed. Bijna al op de helft.