Een enerverend dagje

Sabine is weer “goedgekeurd” voor een jaar. Eigenlijk treffen we het want er zijn Spinakindjes die veel meer meemaken op medisch gebied dan Sabine. We hadden wat afspraakjes bij het VU. De revalidatiearts, Caroline Kurk, was tevreden en vond ook dat het goed ging. Ze moet wel dagelijks eigenlijk staan, maar dat moet ik nog even goed kortsluiten op school. De therapie is wat “rommelig” opgestart en in de klas weet ik eigenlijk niet of ze wel eens in de reci wordt gehesen.
Toen nog even naar de neuroloog, die vond haar een lekkere trien. Ze was bij beiden heerlijk aan het babbelen en Dr. Smit, de kinderneuroloog, merkte nog wel even op dat ze toch geen zmlk-kind was. Ja, dat wisten we natuurlijk al maar de bevestiging van, de bij haar geboorte zo pessimistische, Dr. Smit, is toch altijd wel prettig.
Het had wel wat haken en ogen om de auto geparkeerd te krijgen! Wat een drama. Ik reed om 10 voor 11 het ziekenhuisterrein op. (afspraak was om 11 uur) Bij de invaliden parkeerplekken geen plaats. Weer helemaal om moeten rijden om naar de gewone parkeerplaats te komen, staat er een file voor de slagbomen. Elke keer als er een auto uitkwam kon de volgende er weer in. Maar even gebeld dat het nog wel even kon duren zo. Toen we uiteindelijk op de parkeerplaats reden was er zo’n krap plekje dat ik Sabine op straat in haar rolstoel moest zetten en toen parkeren. Ik stond nog niet of er reden vijf auto’s naast elkaar weg tegenover ons. Ik heb even flink gemopperd.
Uiteindelijk viel het nog mee met de vertraging. Om kwart over 11 waren we binnen. Konden meteen doorlopen en daarna gelijk door naar poli L en meestal moeten we daar minimaal een half uur wachten maar nu konden we meteen door. Dat zat dus erg mee.
Om twaalf uur reden we richting V&D Amstelveen want ik had een K3 shirtje gekocht maar die paste niet en we gingen hem samen even ruilen.
Sabine heeft heerlijk geshopt. Ze wordt al echt een grote meid, hoor!
Ze wilde persxc3xa9 kleertjes uitzoeken voor de a.s. baby van Hannie en Bas.
En steeds kwam ze weer met een roze dingetje of een jurkje. Maar ja we weten niet wat het wordt en Hannie wil het ook niet weten dus dat blijft een verrassing. Toch nog iets neutraals kunnen vinden. En een nieuw K3vestje voor Sabine in het knalgroen!8)
Bij Hannie en Bas hoorden we het nieuws van de moord.
Dat was wel even flink schrikken. (zie vorige log):(
Gauw weer Laura opgehaald bij opa en oma, want ik moest snel koken. ’s Avonds was er een PAD-ouderavond waar ik heen moest op Heliomare. Om half 6 belde Edwin dat hij vaststond achter een geschaarde vrachtwagen en er geen doorkomen aan was. Toen heb ik mijn moeder maar even “gecharterd” want ik moest om half 8 weg. Toen Edwin eindelijk thuiskwam ging ik net weg.
’s Avonds kwam ook nog even de aannemer bij ons langs om de maten voor de nieuwe keuken op te nemen. Het is eindelijk rond. En MET EEN AANPASSING VOOR SABINE!:P
Zie linksonder een spoelbak op hoogte, onderrijdbaar en een uitklapbaar werkblad. Ook de kookplaat hebben we onderrijdbaar laten maken, maar dan niet op rolstoelhoogte. De oven is een ovenwagen die aan de zijkant te “lossen”is. Dus ook onderrijdbaar en bereikbaar.
We zijn (vooral ik, eindelijk weer van dat akelige afwassen af) er erg blij mee. Plaatsing zal zijn in de tweede week van januari. WAT EEN VERJAARDAGSCADEAU!