We zijn er weer (bijna)

Dat valt allemaal reuze mee (achteraf). Vrijdag had ik er een hard hoofd in dat ik de komende dagen nog prettig uit mijn ogen zou kijken. Gisteren ging het bijna per uur beter. ’s Morgens zag ik er nog uit alsof ik net mijn bed uit kwam rollen na een weekje flink aan de boemel te zijn geweest. ’s Middags zag ik er al uit alsof ik “maar”een paar dagen had gejankt. En ’s avonds viel het bijna niet meer op als je het niet wist. Vandaag nog een beetje droog oog maar al geen pijn meer te voelen. Toppie. Heb zelfs gistermiddag al een stukje auto gereden om de meiden naar opa en oma te brengen. ’s Avonds rijden durf ik nu nog niet aan, maar dat zal ook niet lang meer duren.

Sabine en Laura hebben weer gelogeerd want Edwin had een schildermarathon gepland samen met (ome) Jos. Dus ze moesten even een nachtje uit de verflucht blijven. Nu is zo goed als alles geverfd binnen. Vanmorgen hebben we ze weer opgehaald want ’s middags kregen we visite.

Sabine heeft heerlijk gespeeld met Michelle en Laura met Anouk (hoewel dat geen spelen genoemd kan worden).

Gisteren hoorden we ook nog dat neef Stephan aangereden was en zijn been heeft gebroken. Morgen gaan we even, samen met oma Alie, op bezoek. Het is herfstvakantie dus we nemen alle meiden ook mee.

Dinsdag heeft Sabine een piratenfeestje bij Wesley, een klasgenootje. Ze wilde natuurlijk zelf ook een piratenfeest en ik dacht dat ze dat dan nu wel niet meer zou willen, maar nee hoor…dat moet gewoon doorgaan vindt ze.