Aanrijding….gelukkig niet!

Het was nog even een flinke schrik gistermorgen vlak voor Sabine naar school ging.
Ze lag doodleuk te vertellen over een auto die tegen haar aanreed en dat ze daarom met haar hoofd in de plant omgevallen was met de rolstoel.
De avond ervoor vertelde ze alleen dat ze gevallen was.
Ik vermoedde al dat de juffen dit toen ik op school kwam nog helemaal niet wisten dus ik had even snel een “verhaaltje” in het communicatieschriftje geschreven.
Gelukkig belde de juf ’s morgens meteen op en vertelde het verhaal zoals het (waarschijnlijk) precies gebeurd was. Er reed inderdaad een auto op het schoolterrein, maar Sabine schrok van hem en daardoor reed ze snel weg, kwam in de border terecht en kiepte om in de plant. Nou is het natuurlijk nog steeds belachelijk dat die kinderen daar spelen terwijl er auto’s rond kunnen rijden. Dat was al een bekend probleem. Nou ja nu gaan ze er weer proberen wat aan te doen. Helaas wordt de slagboom bediend door de receptie van het Revalidatiecentrum en niet door de receptie van de school. Misschien dat dat nu verandert. De schrik sloeg mij wel om het hart. Gelukkig heeft Sabine er niet of nauwelijks een trauma aan over gehouden, maar het is dus nog een verklaring waarom ze huilde bij het rolstoeldansen. Dat was op dezelfde dag.
En alles bij elkaar. Tja…. die arme kinderen moeten ook zoveel leuke dingen doen.