Laura was zondag 8 maanden. We hadden met Sabine afgesproken dat ze, als Laura 8 maanden was, zelf alleen zou gaan slapen zonder dat één van ons boven bleef. Dat was sinds de verbouwing weer zo gegroeid en het werd weer hoog tijd! En het gaat als een speer. Gewoon een harde afspraak maken en ze maakt nergens een punt van.
Net als vorig jaar met haar speen weggooien. Het lukte maar niet, totdat ik toen ze 3,5 was met haar afsprak dat we als ze 4 werd de spenen weg zouden gooien en ze vond dat prima.
In de diverse vakanties wilde ik wel eens alvast “oefenen” maar nee hoor: “ik ben toch nog geen 4” was steevast het antwoord dat ik kreeg.
Op haar vierde verjaardag zei ik ’s morgens tegen haar: “Dan gaan we vanavond je speentjes weggooien”.
“Nee hoor”, zei ze, “ik ben nu toch al 4”. En ze moesten meteen de vuilnisbak in en ze heeft er niet één keer meer om gevraagd.
We zijn nu haar kamer flink aan het veranderen. Vandaag slaapt ze voor het eerst op de (waarschijnlijk) nieuwe plek van haar bed.
Morgen wordt er (geloof ik) behangen en dan kunnen de kasten er in en dan is het zo goed als af….
K3tjes aan de muur en Sabine is al helemaal weer gelukkig.
Hier een fotootje dat ze toch niet zo groot wil zijn in sommige opzichten.
Van alle babyartikelen die wij uit de kast halen wil zij ze het eerst weer gebruiken.
Soms kan het en soms ook niet… deze kon nog net.
